rattana's profileladypepo's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
ladypepo's space |
March 25 นิ่ง..นิ่ง..สบาย..เปิด หน้า space ตัวเองหลายครั้ง
อยากจะเขียน
แต่ไม่รู้จะเขียนอะไร
อยากจะเล่า
แต่ก็ไม่รู้จะเล่าอะไร
ไม่รู้เหมือนกันว่ามีมันไว้ทำไม
ช่วงนี้ชีวิตกำลังนิ่ง .. สบาย ..
พอดี.. กับทุกเรื่อง
บางครั้งความ พอดี มันก็น่าเบื่อเหมือนกัน
October 02 และแล้ว...และแล้ว..รักที่มีก็จบลง..มันก็คงเหมือนเก่า..
เฮ้อ..ช่วงชีวิตที่ผ่านมา
มีอะไรหลายๆ อย่างรอบกายเรา เปลี่ยนแปลงไป
คนที่เคยรักมากมาย.. ก็มีลูกมีเต้า มีครอบครัวสมบูรณ์แบบไปซะแล้ว
แล้วกูจะกลับไปรักกับมันได้อีกมั้ยเนี่ย
คนทำงานรอบข้างมากมาย... ก็ค่อยๆ หายไปทีละคน สองคน สามคน สี่คน ไปตามหาชีวิตที่สมบูรณ์แบบ
แล้วกูจะได้เจอกับเค้าอีกมั้ยเนี่ย
และแล้ว.. รักที่มีก็จบลง..มันก็คงเหมือนเก่า..
ไม่ได้เจอแก้งค์ นานแล้ว
อยากเจอแก้งค์อีก
T_T July 14 เพราะ..อารมณ์..เปลี่ยนแปลง บ่อยเพราะ .. อารมณ์ .. เปลี่ยนแปลง บ่อย
รอบข้างฉันตอนนี้ .. บรรยากาศดู .. ขมุกขมัว
ฉันอยากแปลงกายเป็นอากาศ..
ฉันอยากช่วยให้คนรอบข้าง.. ได้สูดอากาศดีๆ บ้าง
แต่ทำไม่ได้..
ได้แต่เป็นอากาศ ที่คนรอบข้างมองผ่านไป
ไม่สนใจแม้แต่จะสูด..ความรู้สึกดีๆ ที่เราส่งให้ไป
พลอยทำให้ชีวิตเรา .. ขมุกขมัว.. ไปด้วย
ก็ดี.. รอวันที่จะได้สูดอากาศ .. และเสพบรรยากาศดีๆ พร้อมกันละกันนะ
"คนรอบข้าง" ของฉัน
January 16 เรื่องเล่าของมะขามคิดอยู่นาน..
จริงๆ ก็อยากเข้ามาเขียน blog
แต่ไม่รู้จะเขียนอะไร
ตอนนี้คิดออกแล้ว...
มีหลายคนที่รัก และ คิดถึง "มะขาม" ลูกของฉัน
วันนี้มีเรื่องมาเล่า..
คือมะขาม หมาฉันเนี่ย ตอนนี้อายุมันก็ 2 ขวบฝ่าแล้ว
ถ้าเป็นคนก็ถือว่า เข้าสู่วัยหนุ่มใหญ่ (ใช่ป่าว ไม่รู้ คิดเอาเอง)
ตั้งแต่เด็กเนี่ย มะขามมันติดผ้า.. ต้องอมผ้าเวลานอน
ปากก็อม สองขาหน้าก็กุมผ้าไว้
แล้วผ้ามันเนี่ยนะ.. เหม็นสุดๆ ถ้าไม่เหม็น มันไม่ชอบ
และทุกคืน..มันจะต้องนอนกะฉัน บนเตียง
และทุกคืน..เช่นกัน ที่มันจะต้องพยายามเอาผ้าของมัน มาอมบนเตียง
และทุกคืน..ฉันก็ต้องพยายามเอาผ้ามันไปซ่อน
เพราะไม่อยากให้มันเอาผ้าขึ้นเตียง (ก็มันเหม็นนี่นา)
ต้องสู้กับมันสักพัก มันถึงจะยอมนอนโดยดี
แต่เมื่อคืน...ฉันพลาด..ดันลืมเอาผ้ามันไปซ่อนก่อนนอน
ตอนนอน .. ฉันก็ได้ยินเสียงมะขามพยายามวิ่งขึ้นเตียง
แต่ขึ้นไม่ได้..เหมือนวิ่งแล้วชนเตียง วิ่งแล้วชนเตียงอยู่นาน
สักพักมันก็วิ่งด้วย .. ร้อง อื้ม อื้ม ไปด้วย
เหมือนขอความช่วยเหลืออะไรสักอย่าง
ด้วยความที่ไม่อยากลืมตาตื่นขึ้นมา
ก็นอนฟังเสียงมันร้องครวญครางไปเรื่อยๆ
แต่มันก็ไม่หยุดความพยายาม..ยังคงวิ่งแล้วชนเตียง พร้อมกับร้องครวญครางไปด้วย
จนฉันทนไม่ไหว..ลุกขึ้นมาดูมัน เห็นมันกำลังพยายามเอาผ้าของมันขึ้นเตียงมาด้วย
พอเห็นแล้วก็รู้เลย..ว่า ฉันพลาดอีกแล้ว ต้องกลายเป็นคนใจร้าย
ทำลายความสุขของมะขามอีกแล้ว
ว่าแล้ว..ก็ต้องรีบแย่งผ้าจากปากมะขามมา แล้วเอาไปซ่อนทันที
มะขามมองตามผ้าไปด้วยแววตาเศร้าสร้อย
แล้วก็กระโดดขึ้นเตียงมานอนข้างฉัน
...ความสุขเล็กๆน้อยๆ ก่อนนอนของมะขาม ได้พังทลายลงไปอีกคืนนึงแล้ว
จริง..จริง กิเลสของมะขามมีไม่มาก ก็แค่อยากกิน เล่น นอน และ...กับตัวเมีย เท่านั้นเอง
แต่มันยังไม่สามารถทำได้ทุกอย่างเลย..
กิเลสของฉันเยอะกว่ามะขามตั้งมาก ไม่ใช่แค่กิน เล่น นอน และ...กับผู้ชาย เท่านั้น
ยังมีอย่างอื่นอีกตั้งเยอะ ฉันก็คงไม่สามารถทำทุกอย่างได้เช่นกัน..
อีบัว T_T
November 01 อายุ..มากขึ้นการที่เราอายุมากขึ้น...
มันช่วยทำให้เราคิดอะไรได้มากขึ้น..กว้างขึ้นจริงๆเนอะ...(รึเปล่า?)
เมื่อก่อนเวลามีปัญหาเรื่องงาน..
ทำงานพลาด..
เจ้านายด่า..
ก็คิดมาก..คร่ำครวญ..ร้องไห้
ได้แต่โทษตัวเองที่ดันเกิดมา "โง่" เกินไป
อยาก "ฉลาด" และ "เก่ง" ให้ได้มากกว่านี้
ก็พยายามนะ...พยายามจะทำให้ได้
แต่ก็ดูเหมือนว่า ความพยายามมันจะไม่สิ้นสุดสักที
เค้าก็คงเรียกว่า"ไฟ"ในการทำงาน
ที่เราต้องคอยจุดอยู่ตลอดไม่ให้มันมอดไป
แต่เมื่อเวลาผ่านไป...
ความคิด..ความรู้สึกเหล่านั้น
มันก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา..
คำพูด หรือ การกระทำต่างๆ ที่เคยทำให้เราว้าวุ่นใจ
กระวนกระวายใจ...เสียใจ .. เสียน้ำตา
กลับทำให้เรารู้สึกชินชา..เฉยเฉื่อย
ไม่ได้คิดหรือรู้สึกเหมือนเคย
แล้วการที่เราอายุมากขึ้น...
มันช่วยทำให้เราคิดอะไรได้มากขึ้น..กว้างขึ้นจริงๆ เหรอ
หรือ จริงๆแล้ว มันทำให้เราเบื่อหน่ายกับการใช้ความคิดวะ
เฮ้อ...
คิดแล้วก็ปวดหัวจัง...
ไม่เอาดีกว่า..คิดมาก เดี๋ยวหน้าแก่
|
|||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
